Niemcy przegrywając I wojnę światową zostali ograniczeni traktatem wersalskim pod względem posiadania uzbrojenia i ilości wojska. Ich granica z Polską przebiegała nie wzdłuż rzeki Odry jak dziś ale dużo bliżej na wschód. Powodowało to obawy ataku ich granic. Budowa Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego miała za zadanie ograniczenie zagrożenia atakami ich wschodniej granicy w miejscu gdzie teren najbardziej to umożliwiał czyli nie było naturalnych przeszkód takich jak rzeki czy jeziora. MRU był tak usytuowany aby zabezpieczyć tak zwaną bramę lubuską, czyli teren, który już za dawnych czasów był uznawany za najlepszy do przeprowadzania ataku na ziemie zachodnie w tym Berlin. Plan polegał na zalaniu jak największego terenu wodą z okolicznych rzek za pomocą odpowiednio usytuowanych zapór wodnych. W miejscach gdzie teren uniemożliwiał zalanie go wodą zostały ustawione bunkry i tzw, panzerwerki (budowy pancerne).